Hayat artık o kadar üstüne üstüne gelmeye başlıyor ki insanın, yapası gelen şeyleri bile yapmıyor çoğu zaman, yaşıyor,yaşlanıyor ve ölüyor. Eğer ki birde manevi yönden zayıfsanız o zayıflık ruhunuza da işliyor ve sıkılmaya başlıyorsunuz. İçinizden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Kafanızda oluşan bir sürü proje, birikmiş ve yapmanız gereken acil işleriniz, gireceğiniz sınavlar ve her an içinde bulunduğunuz hayat sınavını boşlayıveriyorsunuz bir an içinde. Çalkantılı bir dönem yaşadığınız malum. Bu stresli zamanlarınızda yanınızda buluınmasını istediğiniz ve size destek olmak isteyecek fakat sizin desteğinizi geri çevirmek isteyeceğiniz insanlar arıyorsunuz çevrenizde ve çoğu zaman onu da bulamıyorsunuz.

Sorguluyorsunuz çoğu zaman kendinizi, sorduğunuz sorular bazen boyunuzu aşıveriyor. Neden ? Neden Hep Ben diye soruyorsunuz. Ama cevaplarınız nedensiz kalıyor. Çünkü zayıfsınız. Zayıf hissediyorsunuz. Bağırasınız geliveriyor hayır ben güçlüyüm deyiveresiniz geliyor. Ama çıkmıyor o ses dışarı. Büzülüp kalıyor içinizde. İçinde bulunduğunuz durumamı yanarsınız, sizi gözleyen insanlara mı, yoksa gerçekleştiremediğiniz hayallerinize mi ? Hangisi ?

Oturup bir köşeye kaptırıveriyorsunuz kendinizi hayellerinize, olmak istediğiniz yerleri düşünüyorsunuz. Hayatın neresindeyim ? Neresine gelmek istiyordum ? Neresine geldim ? Neler yapmak istiyordum ? Neler yaptım ?